Pałac Kultury i Nauki ma 42 piętra nadziemne, a łącznie 46 kondygnacji, wliczając w to dwa poziomy podziemne. Często można spotkać się z różnymi liczbami, co wynika ze sposobu liczenia przestrzeni użytkowych i technicznych w tej monumentalnej konstrukcji. Poznaj szczegóły i architektoniczne ciekawostki stołecznego giganta.
Ile dokładnie pięter kryje sylwetka PKiN?
Podawane w różnych źródłach liczby bywają rozbieżne, ponieważ niektórzy zliczają wyłącznie kondygnacje dostępne dla użytkowników, inni zaś uwzględniają wszystkie poziomy techniczne. Najczęściej przyjmuje się, że sam trzon wieżowca składa się z 42 pięter nadziemnych. Budowla ma jednak bardziej rozbudowaną strukturę, dlatego oficjalny podział obejmuje aż 46 kondygnacji.
Na tę wartość składają się również dwa piętra podziemne, mieszczące rozległe zaplecze techniczne, magazyny i ciągi komunikacyjne. Do tego dochodzą poziomy znajdujące się w samej iglicy, które pełnią wyłącznie funkcje serwisowe. Charakterystyczny taras widokowy ulokowano na 30. piętrze.
Rozbieżność między liczbą 42 pięter a 46 kondygnacji wynika z odmiennego ujmowania przestrzeni technicznych i podziemi.
Jak zmieniała się wysokość i ile kondygnacji ma naprawdę?
Pomiar od fundamentów po iglicę
W momencie oddania do użytku 22 lipca 1955 roku gmach mierzył od poziomu gruntu do szczytu iglicy 230,68 metra. Przez ponad sześć dekad pozostawał niekwestionowanym liderem wśród polskich wysokościowców. Sytuacja zmieniła się w 1994 roku, kiedy na konstrukcji zamontowano dodatkowy wspornik antenowy, wydłużając ją do 237 metrów.
Choć dziś wyprzedza go Varso Tower (310 metrów), to sam trzon główny pałacu bez iglicy sięga 187,68 metra. Sylwetka wieżowca pozostaje na tyle charakterystyczna, że mimo konkurencji innych drapaczy chmur nikt nie ma wątpliwości co do jej dominującej obecności w tym fragmencie miasta. Liczba 46 kondygnacji jest najbardziej precyzyjnym odzwierciedleniem całego przekroju pionowego budynku.
Klasyfikowanie pięter użytkowych i technicznych
Za piętrami mieszkalnymi czy biurowymi kryją się także rozległe maszynownie, szyby windowe i pomieszczenia wentylatorni. Wewnątrz obiektu zmieściło się 3288 pomieszczeń, co daje wyobrażenie o stopniu skomplikowania całej struktury. Właśnie dlatego obiegowe stwierdzenie „42 piętra” dotyczy głównie tych części budynku, do których wchodzą goście odwiedzający teatry, muzea czy biura.
Dlaczego budowa wzbudza tak wiele emocji?
Decyzja o wzniesieniu obiektu zapadła na najwyższym szczeblu politycznym, a projekt sygnował Lew Rudniew. Prace ruszyły 1 maja 1952 roku i trwały zaledwie 1175 dni. Aby przygotować teren, zlikwidowano sześć przedwojennych ulic i rozebrano około 80 kamienic, co do dziś wywołuje gorące dyskusje historyków i urbanistów.
Mimo iż upłynęło ponad siedemdziesiąt lat od uroczystego otwarcia, bryła pozostaje tematem żywych sporów. Jedni widzą w niej wartościowy dokument urbanistyki socrealistycznej, inni symbol politycznej przemocy. Mieszkańcy szybko nadali jej prześmiewczy przydomek „Pekin”, wywodzący się od akronimu PKiN.
Materiały i rozmach prac
Do stworzenia konstrukcji zużyto przeszło 40 milionów cegieł oraz 26 tysięcy ton stali. Na placu budowy pracowało około 3,5 tysiąca radzieckich fachowców zakwaterowanych na specjalnie zbudowanym osiedlu Jelonki. Brygady polskie liczyły dalsze 4 tysiące osób. Niestety podczas realizacji zginęło 16 robotników.
Jak praktycznie zaplanować wizytę na tarasie widokowym?
Znajduje się on na wysokości 114 metrów, a wjazd szybkobieżną windą trwa niespełna 20 sekund. Z platformy rozciąga się rozległa panorama, sięgająca w pogodne dni nawet odległych przedmieść. Punkt jest czynny codziennie od 10:00 do 20:00, przy czym 24 i 25 grudnia pozostaje niedostępny.
Przed wyjściem warto zorientować się w aktualnych cenach wejściówek:
- bilet normalny – 25 zł,
- bilet ulgowy – 20 zł,
- wejście z Kartą Warszawiaka – 22 zł,
- bilet dla posiadaczy Karty Dużej Rodziny – 12 zł od osoby.
Co jeszcze kryje się we wnętrzach budynku?
Oprócz podziwiania miasta gmach oferuje dostęp do kilku teatrów, w tym Teatru Studio, Dramatycznego i 6. piętro. Działają tu również Muzeum Techniki i Życia Codziennego, Muzeum Ewolucji PAN oraz popularna Kinoteka. Ogromna Sala Kongresowa, mogąca pomieścić blisko 3 tysiące widzów, pozostaje jednak zamknięta z powodu przeciągającego się remontu.
Wielu gości zaskakuje informacja o istnieniu basenu należącego do Pałacu Młodzieży, który przeszedł modernizację po dziesięcioleciach użytkowania. Organizowane są też wyprawy w podziemne partie techniczne, gdzie można natrafić na oryginalne urządzenia sterujące sprzed kilkudziesięciu lat.
Na czym polega wyjątkowość Zegara Milenijnego i detali architektury?
Zegar na czterdzieści pięter
W sylwestrową noc 2000 roku uroczyście odsłonięto Zegar Milenijny, którego tarcze umieszczono mniej więcej na wysokości 165 metrów. Każda z nich ma 6 metrów średnicy, co czyni zespół trzecim pod względem wielkości czasomierzem w Europie. Dziś jest on jedną z najbardziej rozpoznawalnych ozdób wieńczących trzon wysokościowca.
Socrealistyczny detal i ceramiczne okładziny
Elewację zdobią spieki ceramiczne sprowadzone aż z Uralu oraz liczne płaskorzeźby, attyki i pinakle nawiązujące do polskiego renesansu. Zespół Rudniewa czerpał z wyglądu moskiewskich wysokościowców, ale wprowadził lokalne akcenty. Dzięki tym zabiegom powstała hybryda łącząca monumentalizm z lekkimi detalami.
W momencie ukończenia był drugim najwyższym budynkiem w Europie, ustępując jedynie gmachem Uniwersytetu Moskiewskiego.
Mieszkańcy na różnych poziomach
W podziemiach od lat żyje kolonia pałacowych kotów, którymi opiekuje się administracja. Znacznie wyżej, tuż pod iglicą, gniazdują sokoły wędrowne. Jeszcze niżej, na dachu Teatru Studio, stanęły ule, z których pozyskuje się miejski miód. Bogactwo fauny urozmaica surowy charakter budowli.
Jak zmieniło się otoczenie Pałacu na przestrzeni lat?
Dawniej niemal samotnie górujący nad śródmieściem gmach otaczają dzisiaj szklane biurowce, hotele i kompleksy handlowe. Powstanie Muzeum Sztuki Nowoczesnej i przekształcenie części placu Defilad w plac Centralny nadały okolicy bardziej przyjazny charakter. Mimo to betonowo-stalowa bryła wciąż definiuje panoramę stolicy.
W 2007 roku obiekt trafił do rejestru zabytków, co skutkuje ochroną nie tylko samej konstrukcji, ale też wystroju wnętrz i detali. Decyzja wywołała falę krytyki, jednak zwolennicy podkreślali unikatowość zespołu socrealistycznego. Dziś nikt już raczej nie wyobraża sobie centrum Warszawy bez tego charakterystycznego punktu orientacyjnego.
FAQ – najczęściej zadawane pytania
Ile pięter ma Pałac Kultury i Nauki — 42 czy 46?
Najczęściej podaje się 42 kondygnacje nadziemne dostępne dla użytkowników, natomiast licząc wszystkie poziomy techniczne i podziemne budynek ma 46 kondygnacji.
Jaka jest wysokość Pałacu od podstawy do iglicy i czy się zmieniała?
Pierwotnie mierzył 230,68 m, a w 1994 roku dodano wspornik antenowy wydłużający go do 237 m.
Na którym piętrze znajduje się taras widokowy i jakie są godziny jego otwarcia?
Platforma widokowa mieści się na 30. piętrze na wysokości 114 m i jest czynna codziennie od 10:00 do 20:00, z wyjątkiem 24 i 25 grudnia.
Ile kosztuje wejście na taras widokowy?
Bilety kosztują standardowo 25 zł, ulgowy 20 zł, z Kartą Warszawiaka 22 zł, a posiadacze Karty Dużej Rodziny płacą 12 zł za osobę.
Co jeszcze można zwiedzać w środku Pałacu oprócz tarasu widokowego?
Wewnątrz działają teatry (m.in. Teatr Studio i Teatr Dramatyczny), muzea takie jak Muzeum Techniki i Muzeum Ewolucji PAN oraz popularna Kinoteka.
Jakie materiały i ile ludzi uczestniczyło w budowie Pałacu?
Użyto ponad 40 milionów cegieł i 26 tys. ton stali, a przy pracach brało udział około 7,5 tysiąca robotników z Polski i ZSRR.
Czy w czasie budowy zdarzały się wypadki śmiertelne?
Tak — podczas realizacji inwestycji zginęło 16 robotników.
Co wyróżnia Zegar Milenijny umieszczony na Pałacu?
Zegar odsłonięto w sylwestra 2000 roku, jego tarcze znajdują się około 165 m nad ziemią i mają 6 m średnicy, co czyni je jednym z największych zegarów w Europie.
