Najłagodniejsza trasa na Trzy Korony – jak dojść na szczyt?

Najłagodniejsza trasa na Trzy Korony wiedzie z Krościenka nad Dunajcem żółtym, a następnie niebieskim szlakiem – to około 3,5–4 km marszu w jedną stronę, który zajmuje przeciętnie 2 godziny. W odróżnieniu od stromszych podejść z innych miejscowości, ten wariant oferuje równomierne nachylenie i nie wymaga pokonywania eksponowanych odcinków. Sprawdź dokładny opis krok po kroku, poznaj alternatywy i dowiedz się, ile kosztuje wejście na platformę widokową.

Jak dojść na Trzy Korony z Krościenka nad Dunajcem?

Wędrówkę rozpoczyna się z parkingu przy ulicy Trzech Koron (współrzędne: 49.4434, 20.4264), tuż obok kaplicy św. Rocha. Stamtąd, kierując się znakami żółtego szlaku, asfaltową drogą dochodzi się do początku Pienińskiego Parku Narodowego, który jest najstarszym tego typu obszarem w Polsce – chroni przyrodę regionu od 1 czerwca 1932 roku. Po przejściu około 500 metrów twarda nawierzchnia przechodzi w leśną, szutrową drogę. Na wysokości Toporzyska (617 m n.p.m.) wkracza się już w granice parku i tu żółty szlak łączy się na krótko z zielonym, prowadzącym na Czertezik.

Kolejnym charakterystycznym miejscem jest Bańków Gronik, osiągający wysokość 716 m n.p.m. To swoisty węzeł – do żółtego szlaku dołącza tam niebieski szlak wiodący przez Sokolą Perć z Sokolicy i Szczawnicy. Niedługo potem szlak opada ku Pienińskiemu Potokowi (678 m n.p.m.), przy którym ustawiono drewniane ławki. To dogodne miejsce na krótki odpoczynek przed dalszym ciągiem mozolnego, ale jednostajnego podejścia.

Następnie ścieżka wyprowadza na Polanę Wyrobek (713 m n.p.m.). W tym miejscu niebieski szlak odbija w lewo, kierując się w stronę Zamku Pienińskiego. Trzeba pozostać na szlaku żółtym. Ostatni odcinek przed przełęczą to najbardziej jednostajny fragment trasy, który kończy się na Przełęczy Szopka (780 m n.p.m.), zwanej też Chwała Bogu – nazwa ta ponoć wzięła się od okrzyku ulgi, jaki wydawali z siebie XIX-wieczni turyści po pokonaniu podejścia. Stąd roztacza się wyraźny widok na Tatry.

Finałowe podejście na Okrąglicę

Z Przełęczy Szopka na właściwy wierzchołek wiedzie już tylko jeden szlak – niebieski. To najtrudniejszy fizycznie etap, bo na dystansie kilkuset metrów pokonuje się około 220 metrów przewyższenia. Po mniej więcej 25 minutach marszu leśną ścieżką dochodzi się do drewnianej wiaty i kasy, gdzie w sezonie pobiera się opłatę za wejście na galerię. Stamtąd aż na samą Okrąglicę (982 m n.p.m.) – najwyższą z pięciu turni masywu – prowadzą metalowe pomosty i schody z barierkami o długości 120 metrów. Ruch odbywa się tu jednokierunkowo, by uniknąć zatorów na wąskich przejściach.

Co widać z platformy widokowej?

Partia szczytowa Trzech Koron to w rzeczywistości nie trzy, a pięć turni zbudowanych z odpornych wapieni rogowcowych. Okrąglica jest z nich najwyższa, ale w skład masywu wchodzą także Płaska Skała (950 m n.p.m.), Nad Ogródki (940 m n.p.m.), Pańska Skała (920 m n.p.m.), gdzie gnieżdżą się rzadkie pomurniki, oraz Niżnia Okrąglica (902 m n.p.m.). Z metalowego tarasu rozciąga się jedna z najsłynniejszych panoram w polskich górach. Obejmuje ona między innymi łańcuch Tatr, Gorce z charakterystyczną wieżą widokową na Lubaniu (1225 m n.p.m.), Beskid Sądecki z Radziejową, a przy dobrej przejrzystości powietrza także Beskid Żywiecki z Babią Górą. W dole wije się przełom Dunajca, a nieco dalej dostrzec można Jezioro Czorsztyńskie i słowacki Czerwony Klasztor.

Jakie są pozostałe szlaki na Trzy Korony?

Choć trasa z Krościenka jest najłagodniejsza, sieć dojściowa na szczyt jest dość gęsta. Wybór wariantu zależy głównie od tego, ile czasu chcemy spędzić na wędrówce i skąd startujemy. Poniższe zestawienie uwzględnia cztery podstawowe opcje, różniące się dystansem, czasem przejścia i poziomem nachylenia:

Najkrótsza trasa, prowadząca żółtym szlakiem ze Sromowców Niżnych, rozpoczyna się na płatnym parkingu (współrzędne: 49.4024, 20.4111) lub bezpłatnym (49.3972, 20.4122). Mija się tu Schronisko PTTK Trzy Korony, a następnie wkracza w imponujący Wąwóz Szopczański. Jego pionowe wapienne ściany tworzą naturalny korytarz, który niegdyś pełnił rolę lokalnego traktu handlowego łączącego Krościenko z okolicami Sromowiec. Później szlak wyprowadza wprost na Przełęcz Szopka, skąd dalsza droga na szczyt jest wspólna dla wszystkich wariantów.

Z kolei szlak ze Szczawnicy to propozycja dla osób o dobrej kondycji, które chcą jednego dnia zdobyć dwa pienińskie szczyty – zaczyna się go obok Schroniska Orlica, przeprawia łodzią flisacką przez Dunajec, a potem wspina na Sokolicę (747 m n.p.m.), gdzie rośnie reliktowa, około 500-letnia sosna. Dalej Sokola Perć – eksponowany niebieski szlak – prowadzi przez Czertezik na Przełęcz Szopka.

Ile kosztuje wejście na Trzy Korony i gdzie zaparkować?

Wejście na obszar Pienińskiego Parku Narodowego jest darmowe, jednak za pobyt na platformie widokowej na Okrąglicy od połowy kwietnia do końca października obowiązuje opłata. Bilet normalny kosztuje 10 zł, a ulgowy 5 zł (w szczycie sezonu wakacyjnego). Poza tym okresem – od początku kwietnia do połowy czerwca oraz od października do listopada – stawki są nieco niższe. Należność uiszcza się gotówką w kasie tuż pod szczytem. Co ważne, ten sam bilet upoważnia do wejścia na Sokolicę w ciągu tego samego dnia i na odwrót.

Bilet wstępu na Trzy Korony jest ważny również na Sokolicy – przy zdobywaniu obu pienińskich szczytów jednego dnia płaci się tylko raz.

Miejsca parkingowe w rejonie szlaków bywają płatne i bezpłatne. Dla trasy z Krościenka kluczowy jest parking przy ul. Trzech Koron obok kaplicy św. Rocha. W Sromowcach Niżnych istnieje zarówno komercyjny plac (ok. 20 zł za dzień), jak i darmowy postój. Współrzędne obu lokalizacji warto wprowadzić do nawigacji przed wyjazdem, gdyż w sezonie zapełniają się bardzo szybko. Należy też pamiętać, że spacer ze Sromowców do schroniska po asfalcie wydłuża trasę o dodatkowe 2 kilometry.

Czy można wejść na Trzy Korony z dzieckiem i co zobaczyć po drodze?

Trzy Korony to jeden z najłatwiejszych do zdobycia szczytów w Pieninach, a wycieczkę z powodzeniem odbywają rodziny z dziećmi w wieku szkolnym. Najlepszym wyborem jest wówczas szlak z Krościenka – ze względu na jego równomierny profil – lub najkrótszy wariant ze Sromowców Niżnych. Na samym szczycie platforma jest w pełni zabezpieczona barierkami, a dzieci muszą jedynie trzymać się wyznaczonego kierunku ruchu na schodach. Jedynym utrudnieniem bywają długie kolejki w wakacje, dlatego zaleca się wyruszyć wcześnie rano lub późnym popołudniem.

Powrót dobrze jest zaplanować tak, by połączyć go ze zwiedzaniem okolicznych atrakcji. Wybierając zejście niebieskim szlakiem z Trzech Koron na Polanę Kosarzyska, w letnie dni można tam zaobserwować setki kolorowych motyli. Stamtąd już tylko 20 minut dzieli turystę od ruin Zamku Pienińskiego na Górze Zamkowej (799 m n.p.m.), zwanego też Zamkiem Kingi. Warownia ta to najstarszy tego typu obiekt w Pieninach, wzniesiony na skalnym urwisku nad Dunajcem; według legendy miała tu chronić się święta Kinga przed najazdem tatarskim.

Dłuższa pętla przez Sokolicę

Wędrowcy mający więcej czasu mogą z Trzech Koron udać się na Sokolicę, przechodząc najpierw opisaną trasę z Krościenka, a następnie niebieskim szlakiem przez Polanę Wyrobek i Czertezik. Cała pętla licząca około 13,7 km zajmuje około 5 godzin i 20 minut marszu. Obejmuje ona fragment Sokolej Perci, skąd rozpościera się widok na głęboki przełom Dunajca. Z kolei z Sromowców Niżnych można zejść zielonym szlakiem pod schronisko lub wybrać się na dłuższy spacer Drogą Pienińską – znakomitą trasą pieszo-rowerową wprost do Szczawnicy.

Jak zmieniała się turystyka na szczycie i skąd wzięła się nazwa?

Nazwa Trzy Korony nie jest przypadkowa. Masową popularność zyskała dopiero około 1860 roku, wcześniej w austriackich dokumentach figurował on jako Kronenberg, a jeszcze dawniej po prostu jako Pieniny. Patrząc na masyw od strony Sromowców Niżnych, faktycznie sylwetka trzech głównych turni układa się w kształt korony, co tłumaczy genezę określenia. Mimo że turni jest ostatecznie pięć, to właśnie ten widok – niczym wykuta w skale diadem – zadecydował o nazwie.

Historia pieszych wędrówek na Trzy Korony sięga pierwszej połowy XIX wieku. Początkowo pod sam szczyt dojeżdżano zaprzęgami konnymi, a nocne wyprawy na wschód słońca stały się popularne jeszcze przed wytyczeniem oficjalnej trasy w 1906 roku. Ta właśnie trasa z Krościenka nad Dunajcem jest najstarszym turystycznym szlakiem w Pieninach. Dziś, według danych sprzed dwóch dekad, szczyt odwiedza nawet ponad 80 tysięcy osób rocznie, a w upalne, letnie weekendy na podejściu ustawiają się spore kolejki.

Z platformy widokowej na Okrąglicy można podziwiać nie tylko Tatry i przełom Dunajca, ale także Beskidy, Gorce oraz położone po słowackiej stronie Magurę Spiską i Czerwony Klasztor.

Pieniński Park Narodowy, przez którego obszar wiedzie większość tras, słynie z endemicznych gatunków roślin – tylko w rejonie Trzech Koron odkryto ich aż siedem, niespotykanych w innych częściach pasma. Idąc żółtym szlakiem z Krościenka, z otwartych łąk widać też sąsiednie pasma: stąd doskonale prezentuje się gorczański Lubań z wieżą widokową na szczycie, a także sąsiednia Dzwonkówka (983 m n.p.m.) w Beskidzie Sądeckim. Przy dobrej pogodzie można odnieść wrażenie, że Pieniny stanowią balkon, z którego obserwuje się połowę polskich gór.